Na de vorige keer collecteerde ik een naar geheim (3), een nieuw perspectief op kwetsbaarheid (19) en iemands contactgegevens (20).
Een heel gevarieerde verzameling.
Mensen blijven me inspireren, en mijn project daarmee ook sturen. Het maakt dat ik voortdurend de tune van Scrubs in mijn hoofd heb.
Ik voel me tegelijk energiek en uitgeput, tegelijk mezelf onder- en overschattend, tegelijk angstig en hoopvol.
Mijn dagboek is weer een grotere rol gaan spelen in mijn dagelijkse bezigheden, omdat ik overstroom van verhalen, en aan niemand kan vertellen hoe de geheimen van anderen voelen.
Vandaag moet ik gaan typen, anders propt alle informatie elkaar naar de achtergrond en dan heb ik stamppot en dan kan ik er geen wijs meer uit worden.
Koffie maakt alles schichtig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten