VOORWAARDEN (klik op de afbeelding om te vergroten)

Project: ODE AAN DE KWETSBAARHEID
Lieve Jij,

Voor mijn afstudeerproject ben ik dringend op zoek naar moedige mensen die -for art's sake- bereid zijn mij te helpen.
ALLE mensen zijn bijzonder welkom.

Hoe: Door mij iets over jezelf te vertellen dat niet iedereen van je mag weten.
(Iets dat je kwetsbaar maakt.)
(Iets dat je het gevoel geeft kwetsbaar te zijn.)

Wat: een privégegeven.
Bijvoorbeeld: een geheim / een gewoonte / een herinnering / iets schaamtevols / je woonadres.
Je grootste geheim hoeft het dus niet te zijn. Doch: hoe kwetsbaarder, hoe sterker.

Dit gegeven zal worden omgezet in een kunstwerk.
Op dit moment denk ik aan een serie grote gezeefdrukte posters. 

Jouw identiteit (=je naam en/of gezicht) zal in het werk staan onder een door het publiek al dan niet weg te krassen laagje.
(Dat spul dat op krasloten zit.)
Of ze je privacy respecteren is hun keus.

Wijziging: ik weet nog niet (niet meer) of ik het kras-moment tijdens de eindexpositie wil doen, of de geheimen met het publiek mee wil geven in de vorm van bijvoorbeeld kaartjes of boekjes. Het krasmoment zou dus verplaatst kunnen worden naar de privacy van het huis van het publiek. De originele werken zullen op die manier op de expositie alleen een boodschap uitleggen. Het interactieve gedeelte zal meer aandacht krijgen per individuele kijker.

Misschien zal niemand je identiteit onthullen.
Het is mijn bedoeling om in de vormgeving duidelijk te maken dat het laten zitten van het kraslaagje lief zou zijn. Het publiek zou idealiter het gevoel krijgen iets kostbaars in handen te hebben, dat door de kwetsbaarheid ervan andermans integriteit waardig is. Ik schep een vertrouwensband tussen verteller en publiek, die gekoesterd kan worden of geschonden. Daarmee verwijs ik naar het dagelijks leven anno nu, en de risico's van het delen van informatie op het internet in het bijzonder.

Maar in dit experiment kan ik je je anonimiteit niet garanderen.
Dit is iets dat je goed moet overwegen voor je besluit mee te doen. Ik vraag van je om het risico te nemen dat men (men is eigenlijk mijn hele publiek, dus ook na de expositie) hetgene van jou zal weten dat je nu juist hebt gekozen als 'ding dat men niet mag weten'.
Je motivatie voor dit project kan denk ik dus het beste zijn, dat je sympathiseert met de boodschap.

Boodschap:

(Proloog: door de jaren heen hebben veel mensen me ontroerd met hun persoonlijke verhalen, niet in het minst om het vertrouwen dat ze me gaven door iets over zichzelf te vertellen dat diep lag, of niet veel mensen wisten. Mettertijd ben ik me een soort blikje gaan voelen, waar al die geheimen en verhalen in zitten. Het geeft me zo'n warm en kriebelig gevoel om vertrouwd te worden, en om de drager te zijn van die informatie. Daarom wil ik haar beschermen, de eigenaars van de informatie beschermen. Zodat de vertrouwensband blijft. Dat gevoel van koesteren en beschermen vind ik zo belangrijk, en dat wil ik graag overbrengen op mijn medemens. Ook als het gaat om andere vormen van informatie delen.) 

Mensen vertellen graag over zichzelf, in het echt en op internet. Ik vind dat een mooi iets. Zodra privacy in gevaar komt, en er informatie tegen je gebruikt kan worden door anderen (hetzij in het 'echt', hetzij op internet via google, facebook e.d.), vind ik dus ook niet dat de vertellende mens degene is die teruggefloten moet worden. Het is de persoon die de informatie ontvangt, die moet beseffen dat informatie een persoon kwetsbaar maakt, en dat we daar lief voor moeten zijn. Alleen op die manier kunnen we openheid aanmoedigen in plaats van als naïef beschouwen. 

Vertrouwen omtrent informatie krijgt in mijn afstudeerwerk meer waarde en aandacht dan er op dit moment -zeker in de vluchtigheid van informatie op internet-aan wordt gegeven.
Openheid is belangrijk. Maar in een wereld van transparantie verliest vertrouwen haar waarde.

Jij als informatiebieder bent een levend bewijs van deze situatie. Jouw kwetsbaarheid wordt ingezet als een wapen tegen machtsmisbruik. Aan de ene kant wil ik dat mensen jouw vertrouwen voelen, en koesteren. Aan de andere kant zegt ook jouw opengekraste identiteit iets over het onderwerp.

Mij gaat het in deze om mijn statement.
Jij als deelnemer gaat me aan het hart, en dus heb ik jouw overtuiging om mee te doen nodig om me niet vreselijk schuldig te voelen als je geheim eventueel onthuld wordt- hoewel ik ook zal proberen om je identiteit te beschermen, door de keuze van de kijker de beïnvloeden. Op die manier komt mijn boodschap namelijk het beste over.
Maar, nogmaals: doe pas mee als je voelt dat jouw kwetsbaarheid een vitaal onderdeel is in ons project. Of je nu anoniem blijft of niet.
Ik zal zelf ook meedoen, zodat we in elk geval samen kwetsbaar zullen zijn. Kwetsbaar, en dapper!

Lijkt het jou spannend / leuk / nobel om een significante rol te spelen in mijn boodschap & afstuderen?
Ik zou je zo dankbaar zijn dat ik me ongemakkelijk zou voelen voor de rest van onze beider levens.

Mail (nu.menah@gmail.com) of bel (06 33 858 946) me
voor een afspraak op korte termijn.
Graag hoor ik vóór 10 maart van je of je bereid bent mee te doen. De afspraak maak ik het liefst rond die tijd met je, maar wellicht dat het iets later ook nog kan.

Voor vragen kun je altijd bij mij terecht.

Alvast onnoemelijk en oneindig veel dank,
Menah