23 juni
de seconden kruipen, want over een uur en een kwartier -of een uur en een half uur, als mijn fiets gestolen is- zie ik mijn lief.
Onder ons gezegd is dat de enige reden dat ik het paradijs van mijn ouders heb verlaten.
Blond meisje met zwarte legging en birkenstocks praat veel te hard. Ze zit nota bene búíten de trein en ik wil haar shushen.
Ik moet mezelf een uur bezighouden. De leuke chinees praat chinees in zijn telefoon. Iemand LIEP doodleuk naar binnen TERWIJL de treindeuren dicht gingen. De chinees lijkt op Hiro. Daarom mag ik hem zo.
Heb Red Bull op én koffie. Nu klopt mijn hart als een bezetene, en als ik denk aan Sander prikt het zweet in mijn huid.
De lucht kleurt iets dat je met magenta, ultramarijn en titaan en een héél klein beetje geel kunt mengen. Ik kan Tijmens hoofd niet meer zíén. Voor zijn verjaardag krijgt hij plastische chirurgie van me, dan wel om te lijken op waar ik dan nu mee stop, dan wel om hem om te bouwen tot een konijn.
Ik mis Sven. Nu ik Sander een recordtijd niet heb gezien gaat mijn brein terug naar de tweesplitsing in mijn gedachten, en verkent de andere kant. Ik proef de nasmaak van bosui. Damn it, morgen geen rijst-pesto-lunch.
Ik mis p&m nu al. Ik kan wel stellen dat ik, met iedere keuze die ik maak om iemand niet te missen, een ander wel mis.
Missen staat bij mij gelijk aan medelijden, en, prangender, vice versa.
Ok, dat was Elst. Ik SNAK naar een plek voor mezelf. Want in de tussentijd zweeft mijn identiteit boven mijn hoofd, zonder een veilige plaats om te landen.
Wat rammelt daar zo?
Het zal die fiets zijn.
Ik vertrouw in de mensheid, maar ik durf geen fiets in dat treinplekje te zetten.
Nina de conducteur en de leuke chinees doen aardig tegen elkaar ook al staat ze op het punt hem te bekeuren.
De maan plakt op het water.
Er zit een beetje magenta in het gras, ik begin weer enorm gestrest te raken door de situatie naast me. Het is moeilijk geworden om Nederlands te blijven praten na vier vijf dagen Hitchhiker's Guide. Jeeh, ze heeft hem geen boete gegeven! Wat lief van haar.
Arnhem. 1/6.
Ik stop maar vast een mintje in mijn mond.
Al mijn gedachten worden opgelezen door Douglas Adams.
Polleke is kwijt, en dat terwijl ik juist deze week dacht aan toen ze bijna dood was, en hoe zielig Sam toen was, en hoe fijn het is dat ze niet doodging toen.
Altijd als ik mensen raar vind, denken ze dat ik ze probeer te veranderen.
En altijd als ik een andere smaak heb, denken mensen dat ik hen haat om de hunne.
Ik snap daar niets van.
Nu tien minuten stilstaan in Arnhem. Ik kan uit de trein gaan en buiten in de zwoele lucht een rondje lopen over het station. Als de trein dan onverhoeds zonder mij wegrijdt, neemt hij mijn kostbaarste bezitten mee. En een heleboel geld.
Hoe veel geld zouden alle mensen in de trein bij elkaar hebben?
Een stereotype komt de trein binnen.
Ik ben ook een stereotype, alhoewel iets te jong. Ik draag welgeteld 4 kledingstukken die ooit van mampje waren. Dat is 62 % van mijn gehele outfit, of 76 %, als je mijn schoenen als twee dingen telt. Dat klopt dus niet.
De fiets kleppert als paardenhoeven.
Ik vind de leuke chinees bij nader inzien eigenlijk een luidruchtige japanner.
[warrige berekening]
Percentage kleding van mampje met 1 paar schoenen: 66,6 %.
Percentage kleding van mampje met 2 schoenen: 57,2 %!
Hoera <3
De trein galoppeert voort richting Ede-Wageningen.
Dat kan toch niet lang meer duren.
Daar zijn ze al.
[lang stuk over Sven]
We zijn Veenendaal-de Klomp alweer uit. Hart klopt weer als gek. Dit gebied verslijt ook. Ik ben al wel ooit zo verliefd geweest. Eerlijk gezegd lief, ben ik al die tijd alleen máár verliefd geweest. Daarom praat ik steeds over exen.
The last of which I'll tell you now is it flies down the sink - I never knew a part of you you didn't set in ink, in ink.
ink ink.
Het is een donkergrijze blur geworden daarbuiten en 'lichthartig' is een perfect uitgevonden woord voor het tegenovergestelde van wat ik altijd voel.
Moge onze kinderen mijn figuur hebben, mijn taalgevoel [n achter Moge doorgekrast] en mijn humor, en de hele rest van Kloppenburg.
-Pick any number.
- eh, five?
-Wrong. See?
- wooooh....
Mijn dijen klemmen zich ongeduldig om de stoel terwijl ik steeds denk een muis te betrappen, mar er bungelt hout aan mijn doek.
Driebergen frickin Zeist.
De leuke Nederlander naast me blijkt bij nader opzij kijken groen geverfd.
Er kunnen maar beter mensen in- of uitstappen.
Een leuke neger met een leuke broek, en een chagrijnige bek. Hij lijkt een beetje op Ricardo als die zich als een neger zou verkleden.
Nu duurt het echt niet lang meer. Jongens op hun schoenen beoordelen blijkt verbijsterend adequaat. Nu, járen na mijn eerste vermoedens, blijken nog steeds jongens met stomme schoenen stom, en jongens met leuke schoenen leuk, met alle nuances van dien. Zoals saaie schoenen, heel veel schoenen, of afwisselend stomme en leuke schoenen.
Werkt niet met resterende kleding, en in mijn ervaring ook niet met meisjes.
Ik denk wel dat stomme jongens eerder leuke schoenen aan zouden trekken dan leuke jongens stomme.
Des te beter, toch?
Ooo oo Sander. Ben heel benieuwd. Zal weinig verwachten zodat ik niet teleurgesteld raak en verdrink in mezelf. Op zich is er maar één noodzaak en dat is dat ik hem kan knuffelen.
UTRECHT!!!
27 juni 2010
17 juni 2010
DINGEN DIE IK IN DE TUSSENTIJD DEED
Beseffen dat ik later toch niet Denise, maar wel Wayne Horse wil zijn.
DENISE VAN LEEUWEN
KLUSSEN IN ROTTERDAM: KLEUREN.
Ik werk nu zo veel met de pen tool dat ik automatisch in mijn hoofd paths teken om alles wat ik zie. En ook, als ik mijn ogen dicht heb, om mijn fantasieën.
Verder heeft Denise me dinsdag een heel leuk geheimpje verteld.
Ik werk nu zo veel met de pen tool dat ik automatisch in mijn hoofd paths teken om alles wat ik zie. En ook, als ik mijn ogen dicht heb, om mijn fantasieën.
Verder heeft Denise me dinsdag een heel leuk geheimpje verteld.
WAYNE HORSE & WAT IK IN DE TUSSENTIJD DEED
Met mijn vader een dagje uit!
Onze gewoonte is om tijdens dagjes uit naar een tentoonstelling te gaan. De enige die ons leuk leek was er één in Oss, waar -toevallig!- mijn stagebegeleider exposeert.
Kijk! Dit is mijn vader. Hij heeft nieuwe kronen en nu zijn zijn tanden heel wit en regelmatig. Hij heeft de tandarts alweer gebeld voor een afspraak om dat terug te draaien. Mijn vader: "ik geef een fortuin uit, en ik krijg een ander gezicht!" Hij is duidelijk geen vrouw.
Het hoofd van deze enge pop is een masker; die ben ik aan het maken.
(Verder hoorde Wayne laatst van mij dat zijn werk heel griezelig is, en was hij erg verbaasd & wist hij dat helemaal niet.)
Onze gewoonte is om tijdens dagjes uit naar een tentoonstelling te gaan. De enige die ons leuk leek was er één in Oss, waar -toevallig!- mijn stagebegeleider exposeert.
Kijk! Dit is mijn vader. Hij heeft nieuwe kronen en nu zijn zijn tanden heel wit en regelmatig. Hij heeft de tandarts alweer gebeld voor een afspraak om dat terug te draaien. Mijn vader: "ik geef een fortuin uit, en ik krijg een ander gezicht!" Hij is duidelijk geen vrouw.
Het hoofd van deze enge pop is een masker; die ben ik aan het maken.
(Verder hoorde Wayne laatst van mij dat zijn werk heel griezelig is, en was hij erg verbaasd & wist hij dat helemaal niet.)
WAYNE HORSE
KLUSSEN IN AMSTERDAM:
Vandaag: verf bij de latex gooien! "So you won't get bored." Awh!
hier probeerde ik een condoom te maken.
Vandaag: verf bij de latex gooien! "So you won't get bored." Awh!
hier probeerde ik een condoom te maken.
9 juni 2010
DINGEN DIE IK IN DE TUSSENTIJD DEED
MET SANDER WERKEN AAN DE WEBSITE VAN CIRCUS RONALDO
Dit is tot zover mijn bijdrage.
Het idee is Tweeledigheid. De voorstelling werkt zo: zowel voor als achter de schermen zit publiek. Halverwege de show wisselt het publiek van kant-van-de-schermen. (Of draait het podium? I wouldn't know. Hopelijk krijgen we vrijkaartjes als dit af is.)
We wilden dit idee ook in de site stoppen, daarom leek het me leuk een soort bouwtekening-laag over een de foto die we hadden te plaatsen. Dan heb je de foto, en het achter-de-schermen-gedeelte van de foto. Het wordt allemaal interactief. Dat ga je nog zien.
Hier wat achter-de-schermen van bovenstaande tekeningen!
Dit is tot zover mijn bijdrage.
Het idee is Tweeledigheid. De voorstelling werkt zo: zowel voor als achter de schermen zit publiek. Halverwege de show wisselt het publiek van kant-van-de-schermen. (Of draait het podium? I wouldn't know. Hopelijk krijgen we vrijkaartjes als dit af is.)
We wilden dit idee ook in de site stoppen, daarom leek het me leuk een soort bouwtekening-laag over een de foto die we hadden te plaatsen. Dan heb je de foto, en het achter-de-schermen-gedeelte van de foto. Het wordt allemaal interactief. Dat ga je nog zien.
Hier wat achter-de-schermen van bovenstaande tekeningen!
DENISE VAN LEEUWEN
Kleuren kleuren kleuren!
11:00 - 18:00 geen pauze alles wat ik zie trek ik gelijk in mijn hoofd een path omheen
11:00 - 18:00 geen pauze alles wat ik zie trek ik gelijk in mijn hoofd een path omheen
4 juni 2010
DENISE VAN LEEUWEN
TWEE DAGEN ACHTER ELKAAR WORKIN NINE TIL FIVE
Win-win-situatie: ik leer netjes kleuren met de pen-tool & paths, Denise kan spinnen tekenen terwijl haar werk wordt ingekleurd.
Dingen die ik heb geleerd:
-hoe de pen-tool werkt!
-dat je zelf sneltoetsen mag verzinnen voor je photoshop-tools en die werken dan YES
-wat briketten zijn
-dat pauze in de zon een investering is
-dat tijd geld is, betekenende dat als ik profi word, ik beter een laptop kan kopen die opstarten binnen een half uur haalt
-een gum in de vorm van een potlood
-en nog meer van die dingetjes. Verder: heel gezellig daar in Rotterdam!
Win-win-situatie: ik leer netjes kleuren met de pen-tool & paths, Denise kan spinnen tekenen terwijl haar werk wordt ingekleurd.
Dingen die ik heb geleerd:
-hoe de pen-tool werkt!
-dat je zelf sneltoetsen mag verzinnen voor je photoshop-tools en die werken dan YES
-wat briketten zijn
-dat pauze in de zon een investering is
-dat tijd geld is, betekenende dat als ik profi word, ik beter een laptop kan kopen die opstarten binnen een half uur haalt
-een gum in de vorm van een potlood
-en nog meer van die dingetjes. Verder: heel gezellig daar in Rotterdam!
3 juni 2010
WAT IK IN DE TUSSENTIJD DEED
EEN DARE MET RENS
Ik heb besloten dat dit kunst is. Renske en ik waren ooit in het seksmuseum in Amsterdam. Toen vroeg een vies eng mannetje ons of we een foto van hem wilden maken, waarop hij zich ongemakkelijk voor een beeld van naakte wijven positioneerde. Wij braaf die foto gemaakt. Laatst bespraken wij deze gebeurtenis nog eens, om tot de conclusie te komen dat het het beste idee ter wereld zou zijn als wíj dat zouden doen. Nu wil het lot dat Rens morgen jarig is, en bloed zweet & tranen natuurlijk meer waard zijn dan geld. (Bijvoorbeeld vier euro.) Et voila, ik wederom naar het seksmuseum, aan iemand gevraagd mij te fotograferen. Zoals je al aan mijn uitstraling ziet beswel genant. Toen de foto gemaakt was maakte ik maar weer rechtsomkeert. Die balie-man zo: "dat was snel!"
Nou Rens, cheers op je een(twee)entwintigste levensjaar!
Ik heb besloten dat dit kunst is. Renske en ik waren ooit in het seksmuseum in Amsterdam. Toen vroeg een vies eng mannetje ons of we een foto van hem wilden maken, waarop hij zich ongemakkelijk voor een beeld van naakte wijven positioneerde. Wij braaf die foto gemaakt. Laatst bespraken wij deze gebeurtenis nog eens, om tot de conclusie te komen dat het het beste idee ter wereld zou zijn als wíj dat zouden doen. Nu wil het lot dat Rens morgen jarig is, en bloed zweet & tranen natuurlijk meer waard zijn dan geld. (Bijvoorbeeld vier euro.) Et voila, ik wederom naar het seksmuseum, aan iemand gevraagd mij te fotograferen. Zoals je al aan mijn uitstraling ziet beswel genant. Toen de foto gemaakt was maakte ik maar weer rechtsomkeert. Die balie-man zo: "dat was snel!"
Nou Rens, cheers op je een(twee)entwintigste levensjaar!
WAYNE HORSE
WOENSDAG: LATEX
Gisteren mocht ik op W's fiets in Amsterdam rondrijden, in de zon, op zoek naar een eiland dat zoiets heet als KNSM, of in elk geval iets met alleen maar medeklinkers.
Daar was een winkel waar je makkelijk duizend euro uit kan geven, en het dan een investering noemen in je poppen- en maskers-maak-carrière.
Terwijl mijn stagebegeleider, die vandaag ook nog een kekke bril op had, zijn administratie bijwerkte en mailtjes beantwoordde, mocht ik een masker maken. Ondergenoemde mal bestond al. Nu nog dichtplakken, latex erin gieten, kantelen, föhnen, kantelen, föhnen.
Trivia: de föhn staat op een fotostatief. Met tape zit ie daar aan vast.
Verder zaten we in een zonnige studio, het geluid van de muziek grotendeels overschaduwd door monotoon föhn-op-statief-geluid, wij meters van elkaar af & nog geen twintigste van de studio in beslag nemend. W, achteloos: "yeah, it's more space than I need."
Geleerde lessen:
-de weg vinden in Amsterdam is makkelijker dan je soms denkt.
-je kan heel veel foto's in photoshop openen en die dan snel achter elkaar opslaan, door het één keer met één foto te doen en dat dan opslaan onder 'actions', en dan druk je op stop en dan op play, en hop hop hop, daar sla je je werk op met één klik.
-latex is duur.
-latex is geweldig!! het droogt snel, breekt nooit en doet eigenlijk precies wat je wil. Ik geniet nog het meest van het natte gevoel als je in de vloeibare latex grijpt, dat dan meteen weer verdwijnt omdat het vast wordt als je het door je vingers wrijft.
-ook rebels without causes moeten hun administratie bijhouden.
Verder ben ik natuurlijk vergeten foto's te maken van het maskerproces, maar als het ding uit zijn mal komt update ik dit stukje nog wel. Vooralsnog: Pret met de Rest.
En: dit keer geen gescheurde handen. Wopwop!
Gisteren mocht ik op W's fiets in Amsterdam rondrijden, in de zon, op zoek naar een eiland dat zoiets heet als KNSM, of in elk geval iets met alleen maar medeklinkers.
Daar was een winkel waar je makkelijk duizend euro uit kan geven, en het dan een investering noemen in je poppen- en maskers-maak-carrière.
Terwijl mijn stagebegeleider, die vandaag ook nog een kekke bril op had, zijn administratie bijwerkte en mailtjes beantwoordde, mocht ik een masker maken. Ondergenoemde mal bestond al. Nu nog dichtplakken, latex erin gieten, kantelen, föhnen, kantelen, föhnen.
Trivia: de föhn staat op een fotostatief. Met tape zit ie daar aan vast.
Verder zaten we in een zonnige studio, het geluid van de muziek grotendeels overschaduwd door monotoon föhn-op-statief-geluid, wij meters van elkaar af & nog geen twintigste van de studio in beslag nemend. W, achteloos: "yeah, it's more space than I need."
Geleerde lessen:
-de weg vinden in Amsterdam is makkelijker dan je soms denkt.
-je kan heel veel foto's in photoshop openen en die dan snel achter elkaar opslaan, door het één keer met één foto te doen en dat dan opslaan onder 'actions', en dan druk je op stop en dan op play, en hop hop hop, daar sla je je werk op met één klik.
-latex is duur.
-latex is geweldig!! het droogt snel, breekt nooit en doet eigenlijk precies wat je wil. Ik geniet nog het meest van het natte gevoel als je in de vloeibare latex grijpt, dat dan meteen weer verdwijnt omdat het vast wordt als je het door je vingers wrijft.
-ook rebels without causes moeten hun administratie bijhouden.
Verder ben ik natuurlijk vergeten foto's te maken van het maskerproces, maar als het ding uit zijn mal komt update ik dit stukje nog wel. Vooralsnog: Pret met de Rest.
En: dit keer geen gescheurde handen. Wopwop!
Abonneren op:
Posts (Atom)
