Dagboekzinnen - de kinderversie

dagboek 9 (9 jaar)
Na al haar zonden verdient Sammie het om ziek te zijn.

dagboek 19 (11 jaar)
en voor me zie ik twee potten mais staan. Mais! Ik kan geen mais meer zien. Misschien moet je maïs schrijven, of eigenlijk wel zeker, maar dat is mij teveel werk aangezien ik ga schrijven over 250 kilo maïs.

dagboek 22 (12 jaar)
Zodra papje iets typisch vindt moet je op je hoede zijn want dan gelooft hij niet dat je echt ziek bent.

Ik ben er zojuist achter gekomen dat de meneer een tussenpersoon is van de verzekering, die papje uitlegt waar die voor nodig zijn, tussenpersonen. Ze lachen en doen alsof ze niet boos op elkaar zijn en papje zegt lachend 'dus... eigenlijk is het gewoon complete onzin?'

dagboek 27 (14 jaar)
Alle secuur uitgekozen woorden die ik probeer om mijn standpunt duidelijk te maken, worden door mijn ouders omgezet in druppels die hun geëmmer doen overlopen.

dagboek 28 (14 jaar)
Zijn ze in aanraking gekomen met iets? In aanraking komen met dingen versnelt altijd je leven.

dagboek 51 (17 jaar)
Vannacht droomde ik dat mampje vertelde dat alle acteurs afgeschaft zouden worden. "De rollen worden toch gespeeld door koningen en koninginnen en BN'ers." En acteur was maar zo'n onnodig beroep. Toen zagen we inderdaad hoe saai een toneelstuk was, en moesten alle acteurs een echte baan gaan zoeken.

dagboek 52 (17 jaar)
Mijn maag maakt precies elke vijf seconden een geluid dat hopelijk betekent "ik verteer nu alle noodles, negerzoenen en chips die je hebt gegeten." "En oh ja, de schimmel die je per ongeluk hebt gedronken"

dagboek 56 (18 jaar)
De pijn die ik voel om [...] is nauwelijks meer dan die van het kettinkje in Frankrijk, dat ik van mijn vader kreeg en verloor. Kom terug bij mij, en dan kan ik met een gerust hart verder.
Of ik de ketting nog zou dragen is een ander verhaal, en lijkt nooit van enige relevantie zolang ze nog ondenkbaar ver weg zijn.

papje: wat is dit?
mampje: sapje-iets. multi-wat jij gekocht had.