Waarom toch, vraagt u zich af, op een veerpont?
Ontdekt: Waarom je geen 11 euro moet uitgeven aan een verslaafde.
Toelichting: Ik wist niet dat hij verslaafd was, voor mij was hij gewoon een huilende man op Amsterdam centraal met een verontrustend openliggende teen. De politie was totaal niet behulpzaam. Zo'n blauw pleistertje had ik natuurlijk ook wel bij de HEMA kunnen halen. Sterker nog, dat probeerde ik, maar hullie daar vonden dat de politie gebeld diende te worden.
Ontdekt: De politie is geen taxibedrijf.
Toelichting: Dus moest ik mijn nauwelijks Engels of Nederlands sprekende pool zelf maar naar het adres op zijn blaadje brengen. Was een afkickkliniek. Bleek ie na veerponttocht, taxitocht (van 11 euro) en veel gedoe en rondgebel op wat het hoofdkantoor bleek te zijn & dus niet de kliniek zelf, net te zijn ontsnapt uit deze kliniek. Man aan telefoon: 'ja je kan hem het beste naar Amsterdam Centraal brengen. Hij weet prima wat hij dan moet doen. Hij wordt regelmatig in deze toestand gevonden.'
Sander zei aan de telefoon dat ik maar foto's moest maken van de boot nu ik erop stond, zodat ik nog iets aan mijn uren-die-ik-al-te-laat-was-bij-W had. Zie je, mooie foto's van een boottocht zijn die 11 euro (voor een rit die, als je tenminste de andere kant op gaat, makkelijk binnen 5 minuten te lopen is) dubbel en dwars waard. Wanneer vaar ik nou?! Ik ben niet net in Venetië ofzo geweest!
Ontdekt: een kip en een konijn die vriendjes zijn.
Toelichting: na 2 uur op mij wachten was Wayne maar even verf gaan halen. Gelukkig was het mooi weer. En was ik niet net vrij dicht bij station Amstel uitgestapt omdat de deuren van de pendelbus bij mijn stageadres niet opengingen.
Ontdekt: dat je dat elektrische telefoonbotje-gevoel dat je krijgt als je je elleboog stoot, ook in je vinger kunt krijgen!
Toelichting: ik denk dat ik het mesje verkeerd vasthield.
Ontdekt: dat W bijna alles voor zijn film al klaar heeft, en volgende week gaat draaien.
Toelichting: Hij werkt zoals ons op school wordt geleerd te werken. Bovenstaande maskers zijn gebaseerd op een idee in een tekening. Hij maakte gewoon, zomaar omdat hij dat in zijn hoofd had, een tekening van kinderen in korte broekjes en voetbalsokken die een dagje vrij hadden. Die tekening werd een serie, toen 3D, en nu zijn de kinderen verwerkt in de film. Al Wayne's werk is een bizar perpetuum mobile van inspiratie.
Het klinkt zo simpel dat, door je gedachtes om te zetten in beelden, je jezelf tools aanreikt voor grotere plannen. Toch ben ik elke keer weer stomverbaasd als ik iemand zie wie het lukt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten