WAYNE:
Zijn film is geschoten en ik was er niet bij omdat ik een tekening voor Sander maakte. Noem me een stomme prioriteitensteller.
DENISE:
Die kreeg een waardiger afscheid, met het eindelijk afmaken van de Eindeloze Tekening. Ook is mijn idee voor een nieuw hoofdstuk in het boek dat ze illustreert opgenomen, hoorde ik, tot mijn weinige verbazing, want dit soort dingen maak ik dan wél weer vaak mee.
We aten fruit en namen lichtelijk ontroerd afscheid. Hopelijk zie ik haar nog weer eens.
Dan is ze getrouwd, heeft ze een auto en een zoon.
Toen ik haar voor het eerst ontmoette fascineerde ze me al zo, omdat ze eruit zag alsof ze balanceerde op het randje van meisje naar vrouw- ik bedoel echt, niet zoals in papieren uitvouwboekjes over de puberteit.
En dat was ook zo. Ze is negenentwintig en nu echt volwassen.
Beide kunstenaars hoop ik nog verder te kunnen helpen of zien, want ze zijn allebei erg leuk en leerzaam. Maar nu moet ik even afstuderen. Doei!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten