Post Mortem - Peter Terrin (nu al mijn lievelingsboek door de vormgeving)

"Steegmans gebrek aan herinneringen was mogelijk zijn enige, echte talent. Hij had het in menig interview trots verkondigd, het was zijn antwoord op de onvermijdelijke vraag naar het autobiografische gehalte van zijn werk. Hij was vrij. Hij voelde zich licht als een kolibrie die van de ene kleurrijke bloemkelk naar de andere zoemt en stond godzijdank niet als een rund in zijn eigen uitwerpselen eindeloos te herkauwen achter schrikdraad. Hij creëerde, en omdat hij verzon wat het verhaal beliefde, waren zijn boeken gestroomlijnd en precies."