doodmoe een uur in mijn dagboek schrijven.

23 juni
de seconden kruipen, want over een uur en een kwartier -of een uur en een half uur, als mijn fiets gestolen is- zie ik mijn lief.
Onder ons gezegd is dat de enige reden dat ik het paradijs van mijn ouders heb verlaten.

Blond meisje met zwarte legging en birkenstocks praat veel te hard. Ze zit nota bene búíten de trein en ik wil haar shushen.

Ik moet mezelf een uur bezighouden. De leuke chinees praat chinees in zijn telefoon. Iemand LIEP doodleuk naar binnen TERWIJL de treindeuren dicht gingen. De chinees lijkt op Hiro. Daarom mag ik hem zo.

Heb Red Bull op én koffie. Nu klopt mijn hart als een bezetene, en als ik denk aan Sander prikt het zweet in mijn huid.

De lucht kleurt iets dat je met magenta, ultramarijn en titaan en een héél klein beetje geel kunt mengen. Ik kan Tijmens hoofd niet meer zíén. Voor zijn verjaardag krijgt hij plastische chirurgie van me, dan wel om te lijken op waar ik dan nu mee stop, dan wel om hem om te bouwen tot een konijn.

Ik mis Sven. Nu ik Sander een recordtijd niet heb gezien gaat mijn brein terug naar de tweesplitsing in mijn gedachten, en verkent de andere kant. Ik proef de nasmaak van bosui. Damn it, morgen geen rijst-pesto-lunch.

Ik mis p&m nu al. Ik kan wel stellen dat ik, met iedere keuze die ik maak om iemand niet te missen, een ander wel mis.

Missen staat bij mij gelijk aan medelijden, en, prangender, vice versa.

Ok, dat was Elst. Ik SNAK naar een plek voor mezelf. Want in de tussentijd zweeft mijn identiteit boven mijn hoofd, zonder een veilige plaats om te landen.

Wat rammelt daar zo?

Het zal die fiets zijn.
Ik vertrouw in de mensheid, maar ik durf geen fiets in dat treinplekje te zetten.
Nina de conducteur en de leuke chinees doen aardig tegen elkaar ook al staat ze op het punt hem te bekeuren.

De maan plakt op het water.

Er zit een beetje magenta in het gras, ik begin weer enorm gestrest te raken door de situatie naast me. Het is moeilijk geworden om Nederlands te blijven praten na vier vijf dagen Hitchhiker's Guide. Jeeh, ze heeft hem geen boete gegeven! Wat lief van haar.

Arnhem. 1/6.
Ik stop maar vast een mintje in mijn mond.
Al mijn gedachten worden opgelezen door Douglas Adams.

Polleke is kwijt, en dat terwijl ik juist deze week dacht aan toen ze bijna dood was, en hoe zielig Sam toen was, en hoe fijn het is dat ze niet doodging toen.

Altijd als ik mensen raar vind, denken ze dat ik ze probeer te veranderen.
En altijd als ik een andere smaak heb, denken mensen dat ik hen haat om de hunne.
Ik snap daar niets van.

Nu tien minuten stilstaan in Arnhem. Ik kan uit de trein gaan en buiten in de zwoele lucht een rondje lopen over het station. Als de trein dan onverhoeds zonder mij wegrijdt, neemt hij mijn kostbaarste bezitten mee. En een heleboel geld.

Hoe veel geld zouden alle mensen in de trein bij elkaar hebben?

Een stereotype komt de trein binnen.
Ik ben ook een stereotype, alhoewel iets te jong. Ik draag welgeteld 4 kledingstukken die ooit van mampje waren. Dat is 62 % van mijn gehele outfit, of 76 %, als je mijn schoenen als twee dingen telt. Dat klopt dus niet.

De fiets kleppert als paardenhoeven.

Ik vind de leuke chinees bij nader inzien eigenlijk een luidruchtige japanner.

[warrige berekening]

Percentage kleding van mampje met 1 paar schoenen: 66,6 %.
Percentage kleding van mampje met 2 schoenen: 57,2 %!
Hoera <3

De trein galoppeert voort richting Ede-Wageningen.
Dat kan toch niet lang meer duren.
Daar zijn ze al.

[lang stuk over Sven]

We zijn Veenendaal-de Klomp alweer uit. Hart klopt weer als gek. Dit gebied verslijt ook. Ik ben al wel ooit zo verliefd geweest. Eerlijk gezegd lief, ben ik al die tijd alleen máár verliefd geweest. Daarom praat ik steeds over exen.

The last of which I'll tell you now is it flies down the sink - I never knew a part of you you didn't set in ink, in ink.

ink ink.

Het is een donkergrijze blur geworden daarbuiten en 'lichthartig' is een perfect uitgevonden woord voor het tegenovergestelde van wat ik altijd voel.

Moge onze kinderen mijn figuur hebben, mijn taalgevoel [n achter Moge doorgekrast] en mijn humor, en de hele rest van Kloppenburg.

-Pick any number.
- eh, five?
-Wrong. See?
- wooooh....

Mijn dijen klemmen zich ongeduldig om de stoel terwijl ik steeds denk een muis te betrappen, mar er bungelt hout aan mijn doek.

Driebergen frickin Zeist.

De leuke Nederlander naast me blijkt bij nader opzij kijken groen geverfd.

Er kunnen maar beter mensen in- of uitstappen.

Een leuke neger met een leuke broek, en een chagrijnige bek. Hij lijkt een beetje op Ricardo als die zich als een neger zou verkleden.

Nu duurt het echt niet lang meer. Jongens op hun schoenen beoordelen blijkt verbijsterend adequaat. Nu, járen na mijn eerste vermoedens, blijken nog steeds jongens met stomme schoenen stom, en jongens met leuke schoenen leuk, met alle nuances van dien. Zoals saaie schoenen, heel veel schoenen, of afwisselend stomme en leuke schoenen.
Werkt niet met resterende kleding, en in mijn ervaring ook niet met meisjes.
Ik denk wel dat stomme jongens eerder leuke schoenen aan zouden trekken dan leuke jongens stomme.
Des te beter, toch?

Ooo oo Sander. Ben heel benieuwd. Zal weinig verwachten zodat ik niet teleurgesteld raak en verdrink in mezelf. Op zich is er maar één noodzaak en dat is dat ik hem kan knuffelen.

UTRECHT!!!