Met z'n drieën bij het grofvuil

Onze laatste nacht met het bed. Sander had het aan de straat gezet.
Als je buiten slaapt ben je kwetsbaar, daarom vertel ik erover op mijn blog.
De poes en ik sliepen, Sander niet.
De mensen op straat waren heel verbaasd, en reageerden verschillend.
Eén jongen-met-hond zei gewoon vriendelijk 'hallo!'
Een andere jongen-met-hond probeerde zijn hond ons aan te laten vallen. Gelukkig had hij behalve een hond ook nog een vriend bij zich die hem en de hond in het gareel hield.
Hij vroeg: "wie is jullie opdrachtgever?"

Hoe we zijn zonder spiegel

Jezelf profileren naar buiten op een manier die je zelf kunt kiezen, maakt het misschien makkelijker jezelf naar binnen toe van je succes te overtuigen.
Wegen de meningen van anderen zwaarder dan die van jezelf?
Is de mening van anderen die van jezelf?

Kan iets opvallends kwijtraken?

Wat is mijn probleem?
Ik kan niet kiezen. Ik kan niet kiezen wie ik ben. Ik kan niet kiezen wat mezelf zijn is. Ik kan niet kiezen hoe ik gezien wil worden.
Ik kan wel kiezen hoe ik gezien word. Maar ook niet helemaal. Want als ik praat doe ik iets met mijn mondhoeken wat ik nooit doe in de spiegel of op foto's (of wat ik op foto's nooit als kenmerkend voor mijzelf heb beschouwd; ik suggereerde hier met een inadequate beeltenis van mezelf te maken te hebben, om vervolgens hoogstwaarschijnlijk de foto weg te gooien.)